085 130 46 34
info@binddd.nl
Een werkweek als Adviseur & Projectleider Duurzaamheid
Tags
Geplaatst op:
10 juli 26
Laatst bijgewerkt op:
10 juli 26
Auteur: Jeroen Mol
Afgelopen vrijdagavond stond ik op een feestje toen een bekende mij vroeg: “Maar wat dóé jij nou eigenlijk als Adviseur Duurzaamheid?”
Ik begon enthousiast te vertellen over energiesystemen, netcongestie, bedrijventerreinen, EMS’en, batterijen en laadpleinen. Na ongeveer een minuut zag ik de bekende blik verschijnen: vriendelijk geïnteresseerd, maar ook een beetje zoekend naar de uitgang van het gesprek. En eerlijk is eerlijk: ik snap dat wel.
Want dit werk laat zich niet altijd makkelijk samenvatten in één zin. Het is technisch, praktisch, strategisch en organisatorisch tegelijk. De ene dag zit je met een netbeheerder aan tafel, de andere dag bespreek je met een ondernemer hoe zonnepanelen, batterijen en laadinfra slim kunnen samenwerken. Soms gaat het over beleid, soms over offertes, soms over data en soms over de vraag hoe je een ingewikkeld energiesysteem begrijpelijk uitlegt aan alle betrokken partijen.
Daarom neem ik je graag mee in een gewone werkweek.
De week begint met ons projectleidersoverleg bij bind. We bespreken lopende projecten, interne zaken en praten elkaar bij. Dat klinkt misschien als een rustige start, maar vaak komen hier meteen de eerste inhoudelijke vragen, afhankelijkheden en acties op tafel.
Daarna volgt een Teams-overleg met een netbeheerder over de nettopologie op een bedrijventerrein. Zulke gesprekken zijn belangrijk, omdat de mogelijkheden voor verduurzaming vaak direct samenhangen met de beschikbare netcapaciteit en de manier waarop het elektriciteitsnet lokaal is ingericht.
Later die dag zit ik bij een groot transportbedrijf. Daar bespreken we hoe zonnepanelen, batterijen en een laadplein slim kunnen worden geïntegreerd op hun bestaande aansluiting. Een typisch voorbeeld van een vraagstuk waarin techniek en praktijk samenkomen: wat wil een organisatie bereiken, wat kan er op de aansluiting en hoe ontwerp je een oplossing die nu werkt én klaar is voor de toekomst?
Dinsdag begint op locatie bij een bedrijventerreinontwikkeling, waar ik als projectleider energie bij betrokken ben. Bij dit soort ontwikkelingen gaat het niet alleen om individuele gebouwen of bedrijven, maar juist om het grotere geheel: hoe richt je de energievoorziening slim in voor een terrein als geheel?
Daarna staat een overleg met de gemeente op de planning over een duurzaamheidsproject. Gemeenten spelen vaak een belangrijke rol in de verduurzaming van bedrijventerreinen, zeker wanneer er meerdere ondernemers, publieke belangen en ruimtelijke ontwikkelingen samenkomen.
Tussendoor praat ik het projectteam bij over de lopende energieprojecten, dien ik een aansluitaanvraag in en sluit ik de dag af met een internationaal overleg over collectieve EMS-systemen. Dat laatste maakt goed duidelijk hoe snel dit vak zich ontwikkelt. De vraag hoe je energie slim stuurt, deelt en optimaliseert speelt niet alleen lokaal, maar ook internationaal.
Op woensdag maak ik kennis met een potentiële klant met drie energieaansluitingen en zonnepanelen op alle aansluitingen. De vraag is hoe ze dit op korte én lange termijn slimmer en praktischer kunnen organiseren. Dat vraagt om meer dan een technische analyse. Je kijkt naar het huidige verbruik, de opwek, toekomstige plannen, contracten, aansluitcapaciteit en de manier waarop de organisatie energie gebruikt.
Daarna spar ik met een medior collega over een conceptrapport voor de verduurzaming van vastgoed van een grote semi-overheidsorganisatie. In zulke trajecten gaat het vaak om keuzes maken: wat is technisch mogelijk, wat is financieel verstandig en welke stappen passen bij de ambities van de organisatie?
De middag staat in het teken van batterijen. Ik vergelijk drie offertes voor een groot batterijsysteem. Daarbij kijk je niet alleen naar prijs, maar ook naar capaciteit, vermogen, aansturing, garanties, veiligheid, inpassing en de rol die de batterij moet spelen binnen het totale energiesysteem.
“Dit is precies waarom ik het vak zo leuk vind. In één week werk je aan bedrijventerreinen, batterijen, laadpleinen, netcongestie, subsidies, vastgoedverduurzaming, energiedata en collectieve energiesystemen. Je schakelt tussen ondernemers, gemeenten, netbeheerders, leveranciers en collega’s. Je duikt de techniek in, maar houdt ook overzicht over planning, samenwerking en besluitvorming.”
Donderdag begin ik vanuit huis met een technische sessie met een EMS-leverancier. Een EMS, oftewel energiemanagementsysteem, helpt om energieverbruik, opwek, opslag en bijvoorbeeld laadinfra slim op elkaar af te stemmen. In de praktijk is zo’n systeem vaak een belangrijke schakel om meer mogelijk te maken binnen beperkte netcapaciteit.
Daarna bel ik met netbeheerders over verzwaringen van elektriciteitsaansluitingen en een nieuwe wateraansluiting. Minder zichtbaar werk misschien, maar wel essentieel. Zonder duidelijkheid over aansluitingen en capaciteit kun je geen realistisch verduurzamingsplan maken.
Later die dag ga ik samen met collega en teammanager Willem naar een gemeente voor een gesprek over de verduurzaming van een volledig bedrijventerrein. We bespreken onder andere collectief laden, netcongestie-uitdagingen en de mogelijke rol van de gemeentewerf. Dit zijn precies de gesprekken waarin techniek, organisatie en samenwerking samenkomen.
En als het een goed gesprek is? Dan is de kans groot dat ik ’s avonds het niet kan laten om toch alvast een offerte uit te werken.
Vrijdag begin ik iets later. Daarna werk ik met collega Heleen aan een presentatie voor een bedrijvenvereniging en aan een visualisatie voor een mogelijke GTO. Zulke presentaties zijn belangrijk om complexe energieconcepten toegankelijk te maken voor ondernemers en andere betrokkenen.
Ook spar ik met collega Tom over een nieuw idee en verblijd ik communicatie-collega Sanne met een leuke blog over mijn werk (deze dus).
Tussen de bedrijven door is er de gezamenlijke vrijdaglunch met broodjes. Daarna bel ik met RVO over een zeer specifieke SDE++-vraag en analyseer ik energiedata van een klant met zonnepanelen en batterijopslag. Omdat het warm is, halen we ook nog een rondje ijsjes op kantoor.
Aan het einde van de dag bereid ik de afspraken voor de volgende week voor. Want hoewel de week bijna voorbij is, lopen de projecten natuurlijk gewoon door.
En nee, dit is geen uitzonderlijke week.
Dit is precies waarom ik het vak zo leuk vind. In één week werk je aan bedrijventerreinen, batterijen, laadpleinen, netcongestie, subsidies, vastgoedverduurzaming, energiedata en collectieve energiesystemen. Je schakelt tussen ondernemers, gemeenten, netbeheerders, leveranciers en collega’s. Je duikt de techniek in, maar houdt ook overzicht over planning, samenwerking en besluitvorming.
Juist die combinatie maakt het werk interessant. Het is inhoudelijk, afwisselend en concreet. Je werkt aan vraagstukken die nu al spelen bij bedrijven en overheden, en die de komende jaren alleen maar belangrijker worden.
Dus mocht je dit lezen en denken: dit klinkt eigenlijk als een leuke werkweek, dan komt dat goed uit.
We zoeken namelijk een nieuwe collega die dit soort weken ook wil meemaken. Iemand die energie krijgt van duurzame energiesystemen, graag schakelt tussen techniek en praktijk, en het leuk vindt om samen met klanten, gemeenten, netbeheerders en collega’s aan slimme oplossingen te werken.
Bekijk onze vacature hier.
En aan degene die mij vrijdagavond op dat feestje deze vraag stelde: bedankt. Je hebt onbedoeld de aanleiding voor deze blog verzorgd.
“Mocht je dit lezen en denken: dit klinkt eigenlijk als een leuke werkweek, dan komt dat goed uit. We zoeken namelijk een nieuwe collega die dit soort weken ook wil meemaken. Iemand die energie krijgt van duurzame energiesystemen, graag schakelt tussen techniek en praktijk, en het leuk vindt om samen met klanten, gemeenten, netbeheerders en collega’s aan slimme oplossingen te werken.”
Of, mail ons op info@binddd.nl
